Saznaj.info

Nazivaju ih armijom lopova i koljača. Društvo plaćenih ubica. Od pustinja u Africi do džungla u Americi. Kada su izgledi teški, neprijatelji jaki... francuska legija stranaca nastupa.

Legiju stranaca je osnovao francuski kralj Luj Filip, 1831. godine koja je bila sastavljena od dobrovoljaca starih od 18 do 40 godina (tako je i sada), i odmah poslata u misiju osvajanja Alžira. Ova misija, kao i sama jedinica je trajala sve do 1835. godine, kada je Aližir pao u ruke Španaca. Nakon toga, jedinica u ovom obilku je ponovo formirana, te sticala brojna borbena iskustva; Alžir (1855), Italija (1859) i Meksiko (1863) gde se odigrala jedna od njaimpozantnijih bitaka koje je vodila Legija stranaca. Naime, 30. Aprila 1863 Na hacijendi "Camerone" pokraj grada Puebla , 3 oficira i 62 legionara pružila su otpor daleko nadmoćnijim meksikancima (oko 2000 boraca). Nakon celog jednog dana žestokih okršaja poslednjih 5 preživelih legionara postavilo je bajonete na svoje puške i krenulo u juriš.

Kroz Legiju je do sada prošlo oko 670.00 legionara a od 1830. do danas u njenim redovima poginulo je gotovo 35.000 stranaca. Francuzi (rođeni na tlu Francuske) ne mogu ući u redove Legije kao obični legionari (dok je oficirski kadar gotovo isključivo francuski). Ukoliko žele ući u redove Legije, francuski državljani moraju promeniti državljanstvo. Mogu birati između kanadskog, švajcarskog ili belgijskog. Legionari se oslovljavaju međusobno samo prezimenom (ili nadimkom) koji je u 75 posto slučajeva izmišljen, odnosno odabran prilikom ulaska u Legiju.
Radni dan legionara započinje u šest ujutro, prozivkom i treningom, iza kojeg sledi doručak (u 6.15), a završava u 17 sati, večerom. Nakon tri godine službe u redovima Legije, legionar ima pravo da traži vraćanje svog pravog imena. U tom slučaju ima pravo da uniformi nosi i strane medalje koje je eventualno primio tokom službe u nekoj drugoj vojsci. Posle tri godine službe u Legiji, legionari imaju pravo da zatraže francusko državljanstvo. Ritam marširanja Legije je 88 koraka u minuti. Bio je to ritam marširanja vojske pod francuskim kraljevima.

Uslovi za prijem u jedinicu su vrlo jednostavni i jasni, morate imati između 17 i 40 godina života, zatim imati validne identifikacione dokumenate, te morate biti fizički u dobroj kondiciji kako bi mogli da izdržite buduće napore. Francuski jezik nije potrebno znati, on se uči tokom faze privikavanja, a gotovo svi pripadnici jedinice nakon prve godine potpuno ovladaju jezikom.

Ukoliko biste se prijavili u legiju stranaca, da bi uopšte bili izabrani, morate proći niz testova izdržljivosti a neki od njih su:

8 km marširanja sa ruksakom težine 12 kg koje mora da se završi za 1 sat,
Trčanje 12 minuta (sve iznad pretrčanih 2800m je dobar rezultat),
Penjanje uz konopac bez korišćenja nogu,
Trčanje sa džakom peska teškim 40 kg u roku od 20 sekundi i slično

Puška je sposobna za pojedinačnu paljbu, kratki rafal od tri metka, te kontinualni rafal, a izbacivanje čaura može se podesiti i na levu i na desnu stranu. Takođe, može da ispaljuje ručne granate i antitenkovske projektile od 500 grama. Slično pušci M-16, vrlo je osetljiva na prašinu, pesak i druge nečistoće, pa zahteva odgovarajući tretman.

Svaki legionar ima pravo na godišnji odmor u trajanju od 15 dana (u prvoj godini ugovora), dok je taj odmor čitavih 45 dana u petoj godini ugovornog perioda. Tokom odmora legionari ne smeju da napuštaju teritoriju Francuske i moraju da se javljaju svojoj jedinici.

Plate u Legiji su strogo definisane i nisu nikakva tajna, svaki legionar uvek zna koliko je zaradio i koliko može da očekuje. Plata se isplaćuje jednom mesečno i to u kešu, dok je zabranjeno otvaranje bilo kakvog tekućeg ili sličnog bankovnog računa. Ukoliko to želi, pripadnik ove jedinice može da dobije bankovni račun o kome se brine sama jedinica.

Mesečna primanja se kreću od 975 evra za običnog legionara, i idu do 1372 evra za legionara u činu kaplara. Visina plate zavisi i od jedinice, odnosno regimente u kojoj legionar služi, kao i od borbenog angažovanja. U slučaju da je njegova regimenta angažovana u nekom borbenom okruženju, plata mu se može i udvostručiti.

Jedan od najvećih problema, sa kojim se inače suočavaju i druge vojne jedinice u svetu, jeste problem dezertiranja. Ovaj problem je posebno izražen u Legiji stranaca u kojoj godišnje dezertira oko stotinu vojnika. Nakon najmanje tri godine odanog služenja Francuskoj, svaki legionar može da zatraži dobijanje francuskog državljanstva.

Što se tiče budućnosti Legija stranaca. Ona će biti sve manje angažovana u borbenim misijama, a sve više u mirovnim operacijama širom planete.

 

< Prethodna